اخیرا دغدغه های جدیدی ب سمت ایرانِ عزیزمان روانه شده است،
انرژی هسته ای ؟ نه
تحریم ؟ نه
امروز همه هرکاری میکنن تا چیزی ب اسم "ایران" وجود نداشته باشه.
خرمای فرانسوی وارد کشور شده که گفته میشه بزودی قطب های تولید خرما در ایران ب فنا میروند.
خرما ک اومد فردا مولویِ ترک، خیامِ کویتی و رودکی تاجیک اگر ب گوشتان خورد ناراحت نشید ی وقت.
کار ب جایی رسیده ک هرکسی ادعای مالکیت روی میراث ما میکنه.
آذربایجان بقدری پاشُ از گلیمش دراز کرده ک خلیل یوسفلی، رئیس مرکز نظامی گنجوی وابسته ب آکادمی ملی علوم آذربایجان،
بااعتماد بنفس تموم گفته: " نظامی گنجوی، نماینده ادبیات جمهوری آذربایجان است."
حالا 1 لیست آوردم ک همسایگانی ک تا همین 100 سال پیش تحت سلطه ما بودن مشاهیر مارو متعلق ب خودشان میدونن:
رودکی:تاجیکستان
ابوعلی سینا: تاجیکستان، امارات و ترکیه
ابوسعید ابوالخیر: ترکمنستان
خیام: کویت
مانی نقاش: عراق
مولانا: افغانستان، سوریه و ترکیه ک خیلی جدی داره از طریق "یونسکو" این دزدی رو دنبال میکنه
فارابی: قزاقستان
ملانصرالدین: افغانستان، پاکستان، هندوستان و بوسنی
سیدجمال الدین اسدآبادی: افغانستان
پوریای ولی: افغانستان
شهرزاد قصه گو: عرب سوسمارخور
خواجه نصیرالدین طوسی: عرب سوسمارخور
ابوریحان بیرونی: ترکیه
بنظرتون این ادعاها میتونه ب سادگی ب واقعیت تبدیل شه؟
متاسفانه بله، کمیته ملی یونسکو با ارائه مستنداتی اعم از محل تولد یا وفاتِ فردِ شهیرِ موردنظر باضافه آثاری از او ب زبانِ کشورِ مدعی، بسادگی تغییر هویت یک شهیر رو تایید میکنه.
ن : spectrum
