فقط همین الان لذت ببر

درد های من
 جامه نیستند
 تا ز تن درآورم
 " چامه و چکامه " نیستند
 تا به " رشته ی سخن " در آورم
 نعره نیستند
 تا ز " نای جان " برآورم
دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است
دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
 درد مردم زمانه است
 مردمی که چین پوستینشان
مردمی که رنگ روی آستینشان
 مردمی که نامهایشان
 جلد کهنه ی شناسنامه هایشان
 درد می کند
 من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه های ساده ی سرودنم
 درد می کند
 انحنای روح من
 شانه های خسته ی غرور من
 تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است
کتف گریه های بی بهانه ام
 بازوان حس شاعرانه ام
 زخم خورده است
 دردهای پوستی کجا ؟
درد دوستی کجا ؟
این سماجت عجیب
پافشاری شگفت دردهاست
 دردهای آشنا
 دردهای بومی غریب
دردهای خانگی
دردهای کهنه ی لجوج
اولین قلم
حرف حرف درد را
 در دلم نوشته است
 دست سرنوشت
 خون درد را
 با گلم سرشته است
 پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم ؟
درد
 رنگ و بوی غنچه ی دل است
 پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم ؟
دفتر مرا
 دست درد می زند ورق
شعر تازه ی مرا
 درد گفته است
 درد هم شنفته است
 پس در این میانه من
 از چه حرف می زنم ؟
درد ، حرف نیست
درد ، نام دیگر من است
 من چگونه خویش را صدا کنم ؟

عشقت‌ اندوه‌ را به‌ من‌ آموخت‌
و من‌ قرن‌ها در انتظارِ زنی‌ بودم‌ که‌ اندوهگینم‌ سازد!
زنی‌ که‌ میان‌ بازوانش‌ چونان‌ گنجشکی‌ بگریم‌ُ
او تکه‌ تکه‌هایم‌ را چون‌ پاره‌های‌ بلوری‌ شکسته‌ گِرد آورَد!

عشقت‌ بدترین‌ عادات‌ را به‌ من‌ آموخت‌! بانوی‌ من‌!
به‌ من‌ آموخت‌ شبانه‌ هزار بار فال‌ قهوه‌ بگیرم‌،
دست‌ به‌ دامن‌ جادو شوم‌ُ با فال‌گیرها بجوشم‌!

عشقت‌ مَرا به‌ شهرِ اندوه‌ برد! ـ بانوی‌ من‌! ـ
و من‌ از آن‌ پیش‌تر هرگز به‌ آن‌ شهر نرفته‌ بودم‌!
نمی‌دانستم‌ اشک‌ها کسی‌ هستند
و انسان‌ ـ بی‌اندوه‌ ـ تنها سایه‌یی‌ از انسان‌ است‌!

عشقت‌ به‌ من‌ آموخت‌ تو را در همه‌ چیزی‌ جست‌ُجو کنم‌
و دوست‌ بدارم‌ درخت‌ عریان‌ زمستان‌ را،
برگ‌های‌ خشک‌ خزان‌ را و باد را و باران‌ را
و کافه‌ی‌ کوچکی‌ را که‌ عصرها در آن‌ قهوه‌ می‌نوشیدیم‌!

عشقت‌ پناه‌ بُردن‌ به‌ کافه‌ها را به‌ من‌ آموخت‌
و پناه‌ بُردن‌ به‌ هُتل‌های‌ بی‌نام‌ُ کلیساهای‌ گُم‌نام‌ را!

عشقت‌ مَرا آموخت‌
که‌ اندوه‌ غربتیان‌ در شب‌ چند برابر می‌شود!
به‌ من‌ آموخت‌ بیروت‌ را چونان‌ زنی‌ بشناسم‌، ظالم‌ُ هوس‌انگیز…
که‌ هر غروب‌ زیباترین‌ جامه‌هایش‌ را می‌پوشَد،
بر سینه‌اش‌ عطر می‌پاشد
تا به‌ دیدارِ ماهی‌گیران‌ُ شاه‌زاده‌ها برود!

عشقت‌ اندوه‌ را به‌ من‌ آموخت‌
و من‌ قرن‌ها در انتظارِ زنی‌ بودم‌ که‌ اندوهگینم‌ سازد!
زنی‌ که‌ میان‌ بازوانش‌ چونان‌ گنجشکی‌ بگریم‌ُ
او تکه‌ تکه‌هایم‌ را
چون‌ پاره‌های‌ بلوری‌ شکسته‌ گِرد آورَد!

here and now

i promise to love faithfully

you are all i need

here and now

i vow to be one with thee

your love is all i need

say yeah

when i look in your eyes there i see

all that a love should really be

and i need you more  and more each day

nothing can take your love away

more than i dare  to dream

i need you

here and now

i promise to love faithfully

تيشه ام را آورده ام تو بگو كدام كوه...

.
.
.
.
فقط كمى " شيرين " باش...

دختری با پسری رابطه را تمام میکند ولی پسر میداند که دختر ضعیفتر از اوست

او را تهدید میکند ابرویش را پیش دوسـتانش میبرد

یک سوال دارم از این پسرها

لیاقتت چی بود؟

لیاقتت دختری بود که ازت میلیونی بکند و آخر تو را تمسخر کند و برود؟

لیاقتت دختری بود که کمتر از رستوران البرز به حساب تو غذا نخورد؟

"خوبی که از حد بگذرد نادان خیال بد کند"

بابا تو زرنگ تو قوی تو جنگ جو . تو ... .

برو و بدون روزی جواب میدهی که به نا حق پاکی را آلوده کردی اشکش را به ناحق جاری کردی و بدتر از اینها با آبروی یک دختر بازی کردی

دست های بازی بعد هفت دست عوض میشود و آن وقت تو خواهی بود که دو برابر برد هایت پس خواهی داد

وقتی با انگشت به کسی اشاره می کنیم

به یاد داشته باشیم که سه انگشت دیگر

به طرف خودمان بر گشته اند . . .

متن ادامه مطلب فوق العاده قشنگه حتما بخونیدش

 يکي محبت مي کنه و يکي ناز مي کنه ! اوني که ناز مي کنه هميشه محبت مي بينه اما اوني که محبت مي کنه هميشه تنهاي تنهاست

نمیدونم مردم چطور با آیفون میرن تو اینترنت

من که هرچی دکمه ش رو میزنم فقط در باز میشه

تصوير كنين دخترا برن جبهه جنگ.
.
.
.
.
.
.
.
كتي؛ اون دشمن را تير بارون كن ، نه حيفه
خوشكله دلم نمياد بكشمش؛ نميخوام!
سارا؛ اون پسره رو بمباران كن، نه شبيه بي افمه
نميتوانم بكشمش!
... نسترن تفنگ ها رو پركن؛ باشه يه لحظه وايسا
موها مو ببندم!
نيلو خشاب ها رو بيار ؛آه يه سوسك داره رو خشابا
را ميره
صدف ؛ اون پسره را بكش واي نه نميتوانم خون
ببينم!
سوسن هفتيرا رو پر كن اه ديدين چي شد ناخنم
شكست!
صفا فردا ميخوايم بريم خط مقدم؛ حالا من چي بپوشم؟